MH17 monument Rouwen… een proces wat (mijn inziens) nooit helemaal stopt maar telkens in een cirkeltje opnieuw voorbij komt. Ook na de dood beweegt de liefde. Het leven beweegt altijd vooruit, dat laat de dood ons zien en de liefde verborgen in het gemis raakt delen in ons aan waar we eerder nog niet bij konden, telkens opnieuw naar een nieuwe laag... Iets wat we ieder voor zich zelf te dragen hebben. Het komt in alle families voor en dus ook in die van mij. En of we het nu wel of niet...

En dat is soms best ongemakkelijk… Want woorden zijn ontzettend makkelijk om mee te toveren, mee te schuiven om precies te horen wat je zelf wilt horen. Om in plaats van iemand anders vooral je zelf mee te overtuigen. De laatste tijd betrap ik mezelf steeds vaker in zo'n situatie. Ik zit tegenover mensen die veel vertellen. veel woorden. Over zichzelf. Over hun proces. Over hun theorie waarom ze zijn, wie ze zijn. Vaak wordt dit dan hun verhaal, hun verontschuldiging waarom ze zijn doen wat...

Herken je dit? Hoe meer je je verdiept in persoonlijke ontwikkeling, Hoe meer je wordt overspoeld door beelden, quotes en beloftes over: heling, liefde, licht en positief denken. Dat kan inspirerend zijn en tegelijk ook misleidend. Niet omdat het onzin is. Maar omdat het soms voorbijgaat aan de realiteit. De realiteit van wat er werkelijk onder ligt. En ja... daar bewegen we liever van weg. Want op welke momenten wordt jij aan het denken gezet? De momenten van liefde, verbinding en...